Ζυμαρικά με τόνο και πάστα ελιάς

Ένα  πιάτο με λεπτή γεύση και έμπνευση ελληνική

Υλικά

1 πακέτο ζυμαρικά (σπαγγέτι, πένες ή βίδες)

2 κονσέρβες τόνου σε νερό

1 κουταλιά σούπας πάστα ελιάς

½ κούπα ελαιόλαδο

1 κουταλιά σούπας μουστάρδα

½ κουταλιά γλυκού ζάχαρη μαύρη

1 κουταλιά σούπας ξύδι

μαϊντανός ψιλοκομμένος

Εκτέλεση

Βράζετε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό. Τα σουρώνετε και τα βάζετε σε μια πιατέλα. Προσθέτετε την πάστα ελιάς και ανακατεύετε καλά. Προσθέτετε τον τόνο κομματιασμένο. Σ’ ένα βαζάκι χτυπάτε το λάδι, το ξύδι, την μουστάρδα και την ζάχαρη και περιχύνετε τα ζυμαρικά. Πασπαλίζετε με τον μαϊντανό και σερβίρετε.

Ημέρα Χορού

Ας σύρουμε το χορό…
Χορός είναι μια κινητική έκφραση του ανθρωπίνου σώματος στο ερέθισμα κάποιων ήχων. Ο χορός βγαίνει από μέσα μας ενσαρκώνοντας το αθέατο και εκφράζοντας καταστάσεις, ψυχική διάθεση, ιεροπραξία, άσκηση, θεατρικότητα κ ά
Οι χοροί στην αρχαία Ελλάδα αποτελούσαν ένα μέσο θρησκευτικής λατρείας και τελετουργίας για να εξευμενίσουν τους θεούς, ώστε να αποτρέψουν ανεπιθύμητα και άσχημα γεγονότα. Ακόμα χρησιμοποιούσαν τον χορό, ως άσκηση και γύμνασμα των στρατιωτών, πιστεύοντας ότι ο πολεμικός χορός δίνει θάρρος, δύναμη και μεγαλύτερη δυνατότητα για επιδέξιους ελιγμούς την ώρα της μάχης, κατά τον Όμηρο. Πολεμικοί χοροί ήταν ο πυρρίχιος πανελλήνιος χορός και οι γυμνικοί των Σπαρτιατών. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους οι ελληνικοί χοροί «διεθνοποιούνται» στους λαούς της Μεσογείου, όπου απλώνονταν οι κατακτήσεις του Μέγα Αλέξανδρου. Ταυτόχρονα όμως δέχονται και πολλά στοιχεία από τον ανατολικοασιατικό πολιτισμό, όπως φαίνονται σε απεικονίσεις γυναικείων χορών που υπάρχουν σε έργα της περιόδου αυτής.  Στην ρωμαϊκή περίοδο και στις αρχές της βυζαντινής, όταν αρχίζει να διαδίδεται ο χριστιανισμός απορρίπτεται ο χορός ως ειδωλολατρικός και αντίθετος προς τις αρχές του χριστιανισμού. Αργότερα όμως γίνεται μια σημαντική αλλαγή στάσης, όπου ο χορός εισέρχεται ακόμα και στο τελετουργικό στοιχείο της εκκλησίας. Στο μυστήριο του γάμου, καθώς και στην τελετή χειροτονίας των κληρικών, χορεύεται κυκλικά ο ψαλμός «Ησαϊα χόρευε…» , αλλά και στο μυστήριο της βαπτίσεως «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε…»
Σ’ όλη την βυζαντινή περίοδο ο χορός θα διατηρηθεί σ’ όλες τις εκφάνσεις και εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής. Οι πιο συνηθισμένοι χοροί του Βυζαντίου, είναι ο Συρτός, ο Γέρανος, ο Άρμα χορός, τα Μανδήλια κ ά. Στις αστικές κοινωνίες, χορεύονται (αναπτύσσονται) διάφοροι χοροί σε κλειστά επαγγελματικά σωματεία ή συντεχνίες, οι οποίοι υπάρχουν μέχρι σήμερα, όπως ο χασάπικος. Την ίδια περίοδο η φράγκικη και η βενετική κυριαρχία στον ελλαδικό χώρο άφησε επιδράσεις στην τοπική μουσική και στον χορό, όπως οι καντάδες, ο χορός φορλάνα, κερκυραϊκός.
Στα 400 χρόνια της σκλαβιάς από την οθωμανική αυτοκρατορία οι χοροί λειτουργούν σ’ όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις των Ελλήνων παίρνοντας μάλιστα και επαναστατικό χαρακτήρα, εκφράζουν τον πόνο της σκλαβιάς ή θυμίζουν επικούς αγώνες για την κατάκτηση της ελευθερίας. Κατά την νεότερη περίοδο παρατηρείται μια συνεχής συρρίκνωση του κοινωνικού ρόλου των χορών με αποτέλεσμα σήμερα να έχει περιοριστεί στον κατ’ έθιμο ψυχαγωγικό του ρόλο. Ο βαθμός λειτουργικότητας των παραδοσιακών χορών έχει μειωθεί σημαντικά, ενώ περιορίστηκε σε ορισμένους τομείς κοινωνικών εκδηλώσεων.

Ημέρα για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία

Οι χώροι εργασίας βλάπτουν σοβαρά την υγεία.

Το περιβάλλον της εργασίας βάσει ερευνών αποδεικνύεται ότι βρίθει «αόρατων» εχθρών που πλήττουν τους εργαζόμενους και μάλιστα περισσότερο τις γυναίκες. Βάσει έρευνας που διεξήχθη σε εργασιακούς χώρους σε μεγαλουπόλεις ένα πλήθος μικροβίων φιλοξενούνται στα γραφεία, επιφάνεια ή συρτάρια, τηλέφωνα, πληκτρολόγια κλπ. Στην έρευνα απεδείχθη ότι τα γραφεία που εργάζονται γυναίκες (αν και από την φύσει τους οι γυναίκες είναι περισσότερο τακτικές) περιτριγυρίζονται 3-4 φορές περισσότερο από μικρόβια. Οι αιτίες γι’ αυτό, η συχνότερη επαφή των γυναικών με τα παιδιά, η διατήρηση υπολειμμάτων τροφών στο γραφείο, και τέλος τα σύνεργα καλλωπισμού, που συνήθως έχουν στην τσάντα τους. Εκτός όμως των εξωγενών παραγόντων που προάγουν μικρόβια είναι και οι εσωτερικοί παράγοντες, χρώματα, αιρκοντίσιον, σκόνη, κάπνισμα, ψευδοχωρίσματα, μοκέτες, μη αερισμός στους χώρους εργασίας

Χόρτα, άγρια χόρτα…

Η βρώσιμη ελληνική πανίδα

Τα χόρτα της εποχής είναι ραδίκια, πικρά, γλυκά, άγρια ή ήμερα, αντίδια, κατσαρά και πλατύφυλλα,  καυκαλίθρες, ζοχοί, τσουκνίδες, λάπαθα ή λάπατα, σταμναγκάθι, πικραλίδα, βρούβα, ασκόλυμπρο, σέσκουλο, αγριομάρουλο, βερβερίκια, σέσκουλα
Μάζεμα

Αν μαζέψετε μόνοι σας χόρτα, πρέπει απαραιτήτως να τα γνωρίζετε, καθώς πολλά μπορεί να μην είναι βρώσιμα. Ρωτήστε κάποιον που τα γνωρίζει. Για να μαζέψετε αποφύγετε περιοχές με σκουπίδια, ζώα, άκρες δρόμων, χωράφια ραντισμένα ή με λιπάσματα. Διαλέξτε μικρά φρέσκα χόρτα και όχι μεγάλα και γερασμένα, καθότι είναι σκληρά. Μπήξτε το μαχαίρι στην ρίζα του χόρτου και κάνοντας ένα νοερό χωνί το βγάζετε με την ρίζα του.

Καθάρισμα και πλύσιμο

Κόβετε την ρίζα, αφαιρείτε ξεραμένα, κίτρινα ή σάπια φύλλα. Βάζετε τα χόρτα σε λεκάνη με μπόλικο νερό, το οποίο αλλάζετε πολλές φορές για να φύγουν τα χώματα. Με το νερό από τα χόρτα ποτίζετε τα λουλούδια για να μην πηγαίνει χαμένο.

Συντήρηση

Μπορούν να συντηρηθούν για 5-7 ημέρες στο ψυγείο, αφού τα στραγγίσετε καλά από το νερό που τα πλύνατε και τα βάλετε σε στρώσεις σε λαδόκολλα ή σε πλαστική μεμβράνη.

Βράσιμο

Για να μείνουν τα χόρτα πράσινα, βράζετε με κλειστή την κατσαρόλα και μετά το βράσιμο τα ξεπλένετε με κρύο νερό.

Μαρίδες τηγανητές και ραδίκια γιαχνιστά

Ψάρι και χόρτα, το ταιριαστό γευστικό ζευγάρι

Υλικά

1 κιλό ραδίκια

1 κρεμμύδι

1 πράσο

2 σκελίδες σκόρδο

1 κούπα ελαιόλαδο

1 κιλό μαρίδες ή άλλο ψάρι

ελαιόλαδο και αλεύρι για το τηγάνισμα

χυμός λεμονιού

αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

Καθαρίζετε πλένετε, αλευρώνετε και τηγανίζετε τα ψάρια. Καθαρίζετε, πλένετε καλά και βράζετε τα ραδίκια. Τα στραγγίζετε κρατώντας κατά μέρος λίγο από το νεράκι που τα βράσατε. Ψιλοκόβετε το κρεμμύδι, το πράσο το σκόρδο και τα τσιγαρίζετε στο λάδι. Προσθέτετε τα ραδίκια και γιαχνίζετε για λίγο. Αλατοπιπερώνετε,  ρίχνετε λίγο από το νεράκι που κρατήσατε και αφήνετε να πάρουν μια βράση.  Στο τέλος προσθέτετε χυμό λεμονιού. Σερβίρετε με τα ψάρια.

Ρολό από κιμά γεμιστό με αυγά

Όλο και κάποια πασχαλινά αυγά έχουν περισσέψει, αξιοποιήστε τα φτιάχνοντας ένα ωραίο γευστικό ρολό

Υλικά

½ κιλό κιμά

1 κούπα κρεμμύδι τριμμένο

1 κούπα ψίχα μπαγιάτικου ψωμιού

 3 σκελίδες σκόρδο λιωμένες

 ½ κούπα γάλα

 2 κ σ μαϊντανό ψιλοκομμένο

 1 κ σ ξύδι

 3 αυγά βρασμένα

 ρίγανη, αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

Σε μια λεκάνη βάζετε το ψωμί, περιχύνετε με το γάλα. Προσθέτετε τον κιμά, το κρεμμύδι, το σκόρδο, το ξύδι, τον μαϊντανό, την ρίγανη, αλατοπιπερώνετε και ζυμώνετε τα υλικά σ’ ένα ομοιογενές μίγμα. Απλώνετε τον κιμά σε μια λαδόκολλα σε ορθογώνιο σχήμα και σε πάχος ενός εκατοστού. Τοποθετείτε κατά μήκος τ’ αυγά. Αλείφετε τις δυο πλευρές με νερό, σηκώνετε τον κιμά με την λαδόκολλα να ενωθούν οι δυο πλευρές και πλάθετε τον κιμά σε κυλινδρικό σχήμα, προσέχοντας να παραμείνουν στην μέση του ρολού τ’ αυγά. Μεταφέρετε το ρολό με την λαδόκολλα σε βουτυρωμένο ταψάκι, την αφαιρείτε, αλείβετε με νερό,  με λάδι και ψήνετε σε μέτριο φούρνο. Κόβετε σε ροδέλες όταν κρυώσει και σερβίρετε.

Της Ζωοδόχου Πηγής

Είναι κινητή εορτή και γιορτάζεται 5 μέρες μετά το Πάσχα

Κάποτε ο αυτοκράτορας Λέων ο Δ΄ συνάντησε στο δάσος ένα άνδρα που του ζήτησε νερό. Τότε ακούστηκε η φωνή της Παναγίας που του υπέδειξε ένα σημείο που ανέβλυζε νερό. Εκεί κτίστηκε ναός που ονομάστηκε Ζωοδόχος Πηγή. Ο Ιουστινιανός έκτισε αργότερα μεγαλύτερο ναό, που καταστράφηκε 2 φορές. Τελικά το 1830 χτίστηκε η εκκλησία που υπάρχει μέχρι σήμερα. Πρόκειται για την γνωστή μονή του Μπαλουκλή. Ονομασία που προέρχεται από την τούρκικη λέξη balik= ψάρι, καθώς σε δεξαμενή στον περίβολο υπάρχουν ψάρια.