Το καλάθι του Ιουλίου

Το Ιούλιο βρίσκουμε από λαχανικά, αγγούρια, κολοκύθια και κολοκυθολούλουδα, μελιτζάνες, μπάμιες, πράσινα φασολάκια (αρχίζουν και τα αμπελοφάσουλα), ντομάτες, κρεμμύδια, πατάτες και πιπεριές (πράσινες, κόκκινες, κίτρινες). Χορταρικά αλμύρες, βλίτα, γλιστρίδα/αντράκλα, κάπαρη, κόλιαντρος. Αρωματικά βασιλικός, ρίγανη. Μαζεύετε την φρέσκια ρίγανη σε μπουκετάκια, την αφήνετε σε σκιερό μέρος να ξεραθεί, την τρίβετε και την βάζετε σε βαζάκια, να ρίχνετε τον χειμώνα στα φαγητά και στις σαλάτες για να μοσχομυρίζουν Από φρούτα έχουμε ακτινίδια, βερίκοκα, καρπούζια, κεράσια, μπανάνες, νεκταρίνια, πεπόνια, ροδάκινα, μας αποχαιρετούν τα βερίκοκα, ενώ ξεκινούν τα βύσσινα, τα αχλάδια (κοντούλες), τα δαμάσκηνα και τα σύκα. Από τα ώριμα φρούτα μπορούμε να φτιάξουμε σπιτικές μαρμελάδες που θα έχουμε όλο το χρόνο. Κρέατα αρνάκια και κατσικάκια, χοιρινό, κόκορα και πάπια όπως λέει και η παροιμία. για τον Ιούλιο, «κόκορα και παπί τον Αλωνάρη».Τέλος από ψάρια σαρδέλα, γαύρο, γόπα και γοπαρέλα, μπαρμπούνι, κολιό και σκουμπρί

Τζατζίκι με καρώτο

Παραλλαγή που εμπλουτίζει με γεύση το εθνικό μας γιαουρτοσκόρδιο
Υλικά

½  κιλό γιαούρτι στραγγιστό, 1 αγγούρι ή 2-3 μικρά αγγουράκια, 2-3 καρώτα, ½ κούπα ελαιόλαδο, 1 κ σ ξύδι λευκό, 2 σκελίδες σκόρδο, αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση

Τρίβετε το αγγούρι. Αν θέλετε μπορείτε να το τρίψετε με το φλούδι, αφού προηγουμένως το πλύνετε καλά. Το βάζετε σ’ ένα τουλπάνι ή πανί και πιέζετε ελαφρά να βγάλει τα υγρά του. Τρίβετε τα καρώτα και τα σκόρδα. Βάζετε σ’ ένα μπολάκι το γιαούρτι, το αγγούρι, τα καρώτα, τα σκόρδα, το ξύδι, αλατοπιπερώνετε και ανακατεύετε ελαφρά. Προσθέτετε το λάδι και ξαναανακατεύετε να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Βάζετε στο ψυγείο μέχρι να σερβίρετε.

Κέα /Τζιά

Καλοκαιρινή απόδραση σ’ ένα κοντινό προορισμό, που θα μας «ταξιδέψει» μακριά
Η Κέα ανήκει διοικητικά στο νομό Κυκλάδων, και έχει έκταση 132 τετρ χλμ. Στη βορειοδυτική πλευρά βρίσκεται το λιμάνι της Κορησσίας (κόλπος Αγίου Νικολάου), το οποίο είναι ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά προστατευμένα λιμάνια της Μεσογείου. Οφείλει το όνομα της στον Κέω από την Ναύπακτο, ήρωα που κατέλαβε το νησί. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται και ως Υδρούσα, Κέως, Κεία, Cia, Cea. Όμως, εξαιτίας τοπικής διαλέκτου, έχει πλέον επικρατήσει να λέγεται Τζια.
Αξιοθέατα 
Μπορεί η Κέα να είναι μικρό νησί αλλά τα αξιοθέατα της είναι αρκετά λόγω της πλούσιας ιστορίας και του σπουδαίου πολιτισμού της, ενώ διαθέτει ακόμα αρχιτεκτονικό πλούτο καθώς υπάρχουν διάσπαρτες στο νησί αμέτρητες παραδοσιακές αγροτικές κατοικίες, οι καθηκιές.
Στην Ιουλίδα βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο. Φιλοξενεί ευρήματα από ανασκαφές σε προϊστορικούς οικισμούς, ευρήματα από τους ιστορικούς χρόνους και τμήματα αρχαίου ναού της αρχαίας πόλης Καρθαίας. Ενώ περιηγείστε στη Χώρα θαυμάστε όχι μόνο την παραδοσιακή αρχιτεκτονική αλλά και δείγματα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής. Ακόμα μην παραλείψετε να περπατήσετε μέσα στα στεγάδια και να χαθείτε στα στενά πανέμορφα σοκάκια. Ανηφορήστε στο βουνό των Μύλων, όπου κάποτε υπήρχε το μεγαλύτερο συγκρότημα ανεμόμυλων των Κυκλάδων
Στο βόρειο τμήμα του οικισμού βρίσκεται η Ακρόπολη. Από τον αρχαίο ναό του Απόλλωνα και το Μεσαιωνικό Κάστρο έχουν απομείνει μόνο κάποια τμήματα που μαρτυρούν το κύρος της περιοχής στο παρελθόν. Στο ανατολικό τμήμα της Ιουλίδας ανακαλύψτε τον περίφημο Λέοντα. Ένα λιοντάρι σκαλισμένο πάνω σε Τζιώτικο βράχο, πρωταγωνιστής του πιο διάσημου μύθου της Κέας. Στην Κορησσία αποκλείεται να μην προσέξετε την τούβλινη καμινάδα, ύψους 45 μέτρων, που σηματοδοτεί το παλιό εργοστάσιο εμαγιέ. Στα νοτιοανατολικά παράλια της Κέας βρίσκονται τα υπολείμματα της αρχαίας πόλης Καρθαίας.
Παραλίες
Μια από τις δημοφιλέστερες και τουριστικότερες παραλίες είναι το Γιαλισκάρι που βρίσκεται στον κόλπο του Αγίου Νικολάου. Η παραλία του Οτζιά που είναι η μεγαλύτερη του νησιού, με μήκος περίπου 700 μέτρα, με αμμουδιά και πυκνά αρμυρίκια. Στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού υπάρχουν οι παραλίες Σπαθί στη Παναγία τη Καστριανή, Καλυδονύχι Συκαμιά, Ψαθί και Ορκός. Στα νότια της Τζιάς ο Κούνδουρος, ένας όμορφος τουριστικός οικισμός με όμορφες αμμουδιές και υπήνεμους κολπίσκους. Το Καμπί ένας ήσυχος κολπίσκος με αμμουδιά, αρμυρίκια και βελανιδιές που φτάνουν ως την παραλία. Ακόμα ο Άγιος Αιμιλιανός στο Καμπί, το Λιπαρό, το Μπούρι, το Φρέαρ, η Χιλιομοδού, η Παναγίτσα και η Λιγιά είναι ακόμα μερικές από τις παραλίες του νησιού
Γεύσεις
Μπορείτε να απολαύσετε, αλλά και να αγοράσετε αγνά προϊόντα που παράγονται εκεί. Το νησί φημίζεται για τα εξαιρετικά κρέατα, «τσιγάρα», «λόζα» ή «λότζα» (χοιρινό με λίπος) τα ντόπια τυριά (ξυνό, μυζήθρα, κοπανιστή) το μυρωδάτο μέλι, το κρασί, τις πίτες, τα γλυκά του κουταλιού και τέλος τα πεντανόστιμα παστέλια και τ’ αμυγδαλωτά.
Πως θα πάτε:
Ακτοπλοϊκώς από το λιμάνι του Λαυρίου, όπου απέχει 16 ναυτικά μίλια. Η διάρκεια του ταξιδιού ανάλογα με το πλοίο από 1:30-2:30 ώρες. Υπάρχουν καθημερινά δρομολόγια όλο τον χρόνο που αυξάνονται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Καλοκαιρινοί απρόσκλητοι «επισκέπτες»

Τα πήρες όλα κι έφυγες…

Οι κλοπές και οι διαρρήξεις τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει διαστάσεις επιδημίας και έχουν γίνει θέματα καθημερινότητας στα δελτία ειδήσεων. Εν όψει μάλιστα και των διακοπών για να μην γυρίσουμε και βρούμε το σπίτι μας «καλοκαιρινό», μερικές συμβουλές αυτοπροστασίας από τους διαρρήκτες.

• Για την ασφάλεια του σπιτιού μας, μεριμνούμε για την τοποθέτηση ενός συναγερμού, συνδεδεμένου με κάποια εταιρεία φύλαξης η με την αστυνομία.
• Οι πόρτες ασφαλείας για να παρέχουν την απαιτούμενη ασφάλεια, πρέπει να προέρχονται από κάποια από κάποια αξιόπιστη εταιρεία που παρέχει τα εχέγγυα σωστής και αδιάρρηκτης συμπαγούς κατασκευής των υλικών.
• Οι πόρτες αυτές είναι ασφαλείς μόνο όταν είναι κλειδωμένες και όχι απλώς κλειστές.
• Η τοποθέτηση κάγκελων ή πίρων σε παράθυρα και πατζούρια παρέχει μια πρόσθετη ασφάλεια.
• Φωτογραφίζουμε σε έγχρωμο φιλμ, τα πολύτιμα αντικείμενα ή κοσμήματα που διαθέτουμε. Καταγράφουμε το εργοστάσιο κατασκευής και τους αριθμούς σειράς που αναγράφονται σε ειδική ταμπελίτσα στο πίσω μέρος των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών μας συσκευών, ώστε να διευκολύνουμε την αστυνομία στην αναζήτησή τους σε περίπτωση διάρρηξης.
• Δεν αφήνουμε στο σπίτι μεγάλα χρηματικά ποσά ή πολύτιμα αντικείμενα και κυρίως εκτεθειμένα σε κοινή θέα. Δίνουμε σε κάποιον γείτονα ή φίλο τα κλειδιά του σπιτιού μας, για να το επισκέπτεται και να το ελέγχει, αλλά ακόμα να παίρνει και την αλληλογραφία μας για να μην στοιβάζονται τα γράμματα και φαίνεται ότι λείπουμε.
• Δεν είναι σωστό να αφήνουμε το ίδιο φως μόνιμα αναμμένο, αλλά τοποθετούμε κάποιον διακόπτη για την περιοδική αφή κάποιων λαμπτήρων.
• Αν παρ’ όλα αυτά σημειωθεί κάποια διάρρηξη, ειδοποιούμε την αστυνομία, χωρίς να αγγίξουμε ή να πειράξουμε τίποτα στον χώρο της διάρρηξης.
Και μερικές πρακτικές συμβουλές :
- Απομονώνουμε όλες τις ηλεκτρικές συσκευές (αν είναι δυνατόν και το ψυγείο) από το ηλεκτρικό ρεύμα, κατεβάζοντας τον κεντρικό διακόπτη, για τον κίνδυνο πυρκαγιάς, αλλά ακόμα και σε περίπτωση διακοπής του ρεύματος.
- Κλείνουμε τον κεντρικό διακόπτη παροχής νερού, για τον κίνδυνο διαρροής.

Είμαστε για τα πανηγύρια…

Έκφραση που μάλλον έχει τις ρίζες της στην Κόρινθο επί Φραγκοκρατίας, όταν ήκμαζε σαν εμπορικό και οικονομικό κέντρο, τα δυο πασίγνωστα πανηγύρια της δε κρατούσαν 1-2 μήνες και όταν ξεκίναγαν να πάνε πολλοί ντόπιοι και ξένοι έλεγαν «είμαστε για τα πανηγύρια». Στην σημερινή εποχή η φράση έχει παραφθαρεί και εκφράζει την έξω καρδιά διάθεση, την αποποίηση της σοβαρότητας και της υπευθυνότητας Τι είναι όμως τα πανηγύρια; Τα πανηγύρια είναι κατάλοιπα ή απόηχος αν θέλετε των αρχαίων βακχικών γιορτών που στο πέρασμα όμως των αιώνων, εντάχθηκαν στις θρησκευτικές γιορτές ενσωματώνοντας διάφορα πολιτιστικά στοιχεία από το τους τόπους που διεξάγονται.Η παράδοση των πανηγυριών συνδέεται κυρίως με τον αγροτικό χώρο με επίκεντρο την εκκλησία του χωριού ή το υπαίθριο ξωκλήσι. Αποτελούσαν το γεγονός της χρονιάς και δεν συμμετείχαν μόνοι οι ντόπιοι αλλά και οι κάτοικοι από τα γύρω χωριά, γιατί αποτελούσαν τόπο συνάθροισης, επικοινωνίας, εμπορικής συναλλαγής και κοινωνικής συναναστροφής, αλλά και ευκαιρία για διασκέδαση και χορό.
Τα παλαιότερα χρόνια χαρακτηρίζονταν ως εμποροπανήγυρις, όπου έφερναν και πουλούσαν διάφορα αγροτικά προϊόντα (αυγά, τυριά, κηπευτικά, φρούτα) ή ζώα (άλογα, κότες κλπ.) και από κει αγόραζαν ρούχα, παπούτσια, εργαλεία κ ά. Ακόμα κλείνονταν συμφωνίες για αγοροπωλησίες κτημάτων, ή συμφωνίες για γάμους, καθώς αποτελούσαν κι ένα είδος «νυφοπάζαρου», όπου οι νέοι της εποχής μπορούσαν να δουν και να γνωρίσουν τις κοπέλες. Οι παιδικές αναμνήσεις των παππούδων ή και των γονιών μας ακόμα από τα πανηγύρια, είναι συνυφασμένες με την γλύκα από το «κοκοράκι» ή το μαλλί της γριάς και την αλμύρα του αλατιού, από τον πασατέμπο και το ποπ-κορν. Η γιορταστική κοινωνικοποίηση στους χώρους των πανηγυριών ολοκληρωνόταν με τα «κλαρίνα», μουσική και τραγούδι από οργανοπαίχτες και λαϊκούς τραγουδιστές. Απαραίτητο συμπλήρωμα του πανηγυριού αποτελούσε το γλέντι και η διασκέδαση. Μουσική, χορός, κρασί, και φαγοπότι. Οι ευκαιρίες για διασκέδαση σε κάποιο κέντρο στην πόλη ελάχιστες, έτσι το πανηγύρι έπαιζε και το ρόλο του κέντρου διασκέδασης. Δεκάδες πανηγύρια γίνονταν κατά την διάρκεια του χρόνου σε συνάρτηση με τις θρησκευτικές εορτές ή τα κοινωνικά δρώμενα στον κύκλο του έτους. Τα τελευταία χρόνια τα περισσότερα πανηγύρια έχει επικρατήσει να γίνονται τους καλοκαιρινούς μήνες, γιατί τότε οι ντόπιοι ή οι ξένοι επισκέπτονται τα χωριά. Μεγάλα πανηγύρια γίνονται Πέτρου και Παύλου, Προφήτη Ηλία, Αγίας Μαρίνας, Αγίας Παρασκευής, με σημαντικότερο όμως όλων της Παναγίας , το Δεκαπενταύγουστο. Τα πανηγύρια στις μέρες μας έχουν αλλάξει ρόλο και στόχο. Διοργανώνονται πλέον από τους πολιτιστικούς ή εξωραϊστικούς συλλόγους, αποτελώντας κίνητρο επιστροφής στην πατρώα γη τους καλοκαιρινούς μήνες για τις διακοπές και μια από τις ελάχιστες ευκαιρίες συνάντησης με τους υπόλοιπους συντοπίτες. Και αν οι παλιοί είχαν την λαχτάρα για το «κοκοράκι», σήμερα η χαρά της συνεύρεσης, το γλέντι και η διασκέδαση με τους συχωριανούς μας και γιατί όχι και η γουρνοπούλα, ας αποτελέσουν το κίνητρο της συμμετοχής μας στα εναπομείναντα πανηγύρια, μήπως καταφέρουμε και «οσμιστούμε» ή «γευτούμε» αλλοτινές εποχές, αλλά και για να ξαναζωντανέψουν τα ξεχασμένα χωριά μας έστω και κάποιες καλοκαιρινές μέρες.

Μια μέλισσα, μια σφήκα … το καλοκαίρι

Οδηγός επιβίωσης από τσιμπήματα εντόμων

Οι σφήκες και οι μέλισσες τριγυρίζουν συνήθως σε μέρη με ανθοφόρα φυτά, κυψέλες, λιμνάζοντα νερά, σωληνώσεις, όπου έχουν τις φωλιές τους, αλλά και κάδους σκουπιδιών. Όταν βγαίνετε έξω βάζετε εντομοαπωθητικό, φοράτε ανοιχτόχρωμα ρούχα με μακριά μανίκια και παντελόνια και αποφεύγετε τα έντονα αρώματα που τις προκαλούν. Εάν σας «κυνηγήσουν» δεν πρέπει να κάνετε απότομες κινήσεις, ή να προσπαθήσετε να τις χτυπήσετε, γιατί και εκείνες θα σας «χτυπήσουν».

Το τσίμπημά τους  πρήζει και κοκκινίζει το δέρμα, ενώ προκαλεί έντονη φαγούρα, και πόνο. Συνήθως είναι εύκολα αντιμετωπίσιμο, εκτός αν είναι πολλαπλά τα τσιμπήματα,, ή πρόκειται για παιδιά, αλλεργικά άτομα αλλά και το σημείο του τσιμπήματος (μάτια, εσωτερικό στόματος)  μπορεί να χρήζουν ιατρικής βοήθειας.

Η πλειονότητα των τσιμπημάτων αφορά συνήθως απλές περιπτώσεις, που μπορούν να αντιμετωπιστούν. Αφαιρέστε προσεκτικά το κεντρί, αν υπάρχει, πλύνετε την περιοχή με νερό και σαπούνι και βάλτε κάποια τοπική αλοιφή, ή πάρτε κάποιο αντισταμινικό.  Αν προλάβετε και βάλετε ένα κρύο επίθεμα ή πάγο μπορεί να αποφύγετε και το πρήξιμο. Αν παρόλα αυτά αισθανθείτε ζαλάδα, δυσκολία στην αναπνοή έντονη εφίδρωση ή μελάνιασμα, πρέπει οπωσδήποτε να απευθυνθείτε σε κάποιο γιατρό ή να  πάτε στο νοσοκομείο άμεσα.

Ιούλιος

Ο Ιούλιος είναι ο έβδομος μήνας του χρόνου, έχει 31 ημέρες και αποτελώντας την καρδιά του καλοκαιριού., είναι και ο πιο ζεστός μήνας του χρόνου. Το όνομά του το χρωστάει στον ρωμαίο αυτοκράτορα Ιούλιο Καίσαρα. Ο λαός μας τον ονομάζει και Αλωνάρη, καθώς τότε αλωνίζουν οι αγρότες. Πολλές γιορτές, έχει ο Ιούλιος, Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων στην 1, Αγίας Μαρίνας στις 17, του προφήτη Ηλία στις 20, της Αγίας Παρασκευής στις 26 και του Αγίου Παντελεήμονα στις 27 που συνήθως αποτελούν και σημαντικά πανηγύρια.
Παροιμίες για τον Ιούλιο:
«Ήρθε ο Αϊ-Λιας, σύμμαχος τα δαυλιά σ’»
«Πίτα, κότα τον Γενάρη , κόκορα τον Αλωνάρη»
«Το τραγούδι του θεριστή, η χαρά του Αλωνιστή»
«Τον Αλωνάρη έβρεχε στον ποτισμένο τόπο»
«Της Αγιά Μαρίνας ρούχα, του Αϊ-Λια σταφύλι και του Αγίου Παντελεήμονα γεμάτο το κοφίνι».
«Τον Αλωνάρη δούλευε καλό χειμώνα ν’ χεις»
«Αλωνάρης με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια»
«Κότα, χήνα τον Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη»